Expositie Jan van Loon en Fleur Sille in kerkje aan de Oranjestraat

ASSEN In Museum Jan van Loon, in het kerkje aan de Oranjestraat in Assen, was afgelopen vrijdag de opening van de expositie van Jan van Loon (86) en Fleur Sille (net 20 jaar). Oftewel: de oude meester ontmoet een jonge groeibriljant. Beide kunstenaars tonen daar hun werken. De ene collectie schilderijen is doorspekt met ervaringen uit een lang leven, terwijl de andere helft van de expositie het prille begin vormt van een veelbelovende carrière in het kunstmetier.

Fleur Sille en Jan van Loon werden samengebracht door de kleinzoon van Jan. Fleur: 'Ik wilde altijd al eens exposeren in het kerkje aan de Oranjestraat, het is in Assen een perfecte plek voor een expositie. Ik hoorde dat Jan er binnenkort uit gaat, dus dat moest dan wel snel gebeuren. Ik heb bij zijn kleinzoon in de klas gezeten, dat contact was snel gelegd. En ja, toen Jan van mijn wens hoorde, was hij direct enthousiast.'

Jan kende de eerdere tekeningen en schilderijen van Fleur al en herkende daarin onmiddellijk haar grote talent. Haar eerste stappen waren zó veelbelovend, dat de Assense drie jaar geleden de kans kreeg om te studeren aan een van 's werelds meest prestigieuze kunstopleidingen, de Florence Academy of Art in Italië. Fleur was nog maar 17, maar als jongste studente ooit werd ze daar aangenomen, mede op voorspraak van enkele prominente Nederlandse kunstenaars. Jan, glimlachend: ,,Ja, ik maakte deel uit van die groep kunstenaars, want over het grote talent van Fleur bestaat ook wat mij betreft geen enkele twijfel. En ze is een echte 'doordouwer', ze weet waar ze heen wil en wat ze daarvoor moet doen. Kortom, een prima basis voor een beginnend kunstenaar.'

Volwassen

Fleur beschaamde dat vertrouwen niet. Integendeel, ze absorbeerde alle leerstof in Italië als een spons, inclusief de nieuwe omgeving en alles wat op haar afkwam in Zuid-Europa.'Het was in het begin echt aanpoten, ik kwam vaak helemaal kapot weer thuis. Maar op een gegeven moment groei je in dat ritme en die drie jaar op eigen benen hebben me snel volwassen gemaakt. Als kunstenaar én als persoon.' Artistiek gezien, zo zegt Fleur, heeft ze zich vooral technisch ontwikkeld. ,Ik kon een foto, een portret, al realistisch namaken. Tijdens de opleiding leer je eerst de noodzakelijk anatomie onder de knie te krijgen, om de impressie vervolgens via details als licht en kleur ?tot leven te brengen. En ja, daar heb ik grote stappen in gezet.'

Ik mag nog een jaar studeren aan de Academy en eens per week lesgeven aan tweedejaars studenten. Een hele eer

Wat heet. Fleur voltooide de opleiding met glans, want op haar eindexamen verzamelde ze het maximale aantal punten. 'Dan gaat het niet alleen om kwaliteit, maar zeker ook mentaliteit, discipline. Op die aspecten wordt op de Academy heel streng geoordeeld.' Dat optimale resultaat leverde overigens nog een mooie bonus op in de vorm van een award. 'Ik mag nog een jaar studeren aan de Academy en eens per week lesgeven aan tweedejaars studenten. Een hele eer, want er zijn maar vier studenten van de hele opleiding die dat mogen doen.' Wat de kunstwereld haar nog brengt... Dat is voor Fleur letterlijk nog een blanco canvas. 'Ik ben zeker nog niet uitgeleerd en ik denk dat je eigenlijk nooit uitgeleerd bent. Ik ben nu vooral op zoek naar een eigen identiteit in mijn werk, herkenbaarheid. Ik heb al een hele mooie workshop gevolgd in New York en zou nog wel in de leer willen bij een gerenommeerde kunstenaar.'
Een artiestennaam heeft ze in elk geval al. De achternaam van Fleur is Stebis, maar dat bleek een 'tongbreker' te zijn voor veel buitenlanders. Lachend: 'Die konden 'Stebis' maar moeilijk uitspreken. De naam 'Sille' circuleert in mijn familie en is gemakkelijker uit te spreken, dus is het Fleur Sille geworden.'

In het kerkje aan de Oranjestraat toont Fleur wat ze zoal gemaakt heeft in het derde en studiejaar in Italië, met als topstuk haar eindpr?ject, waar ze samen met een andere student aan werkte en waar ze erg trots op is.

Verhaal

De schilderstijl van Jan van Loon is compleet anders en zijn werken vertellen vaak een verhaal. Zoals een prachtig doek waarop de op New York neerstortende Icarus staat uitgebeeld, als symboliek voor de bankencrisis in 2008. De mythologische figuur Icarus vloog in verrukking van macht en vrijheid zó hoog. dat zijn vleugels verbrandden door de zon, hij in zee stortte en verdronk. Zoals ook de door macht en hebzucht verblinde banken na alle euforie keihard omvielen. Een ander groot doek dat opvalt, is een scene aan de kust. Een man komt uit de zee lopen, een andere man lijkt zich wat af te keren van het strandgezelschap waarin hij verkeert. Jan: 'De man in de zee is een goede vriend van me, die net is overleden. Die andere man ben ik, die zich afvraagt wat hij hier eigen lijk doet.'

En zo hebben veel van zijn doeken een betekenis. 'Dat was eigenlijk nooit mijn bedoeling, maar als je al vele decennia schildert en dingen meemaakt ontkom je er háast niet aan. Je haalt inspiratie uit iets wat je bezighoudt, je fascineert of welke gedachten je hebt. En ja, dan wordt het vanzelf een schilderij met een verhaal.'

Pijn in het hart

Tot slot: de gezamenlijke exposite is ook meteen de laatste tentoonstelling in het kerkje. Het is verkocht aan een andere kunstenaar. Jan zucht. ?Het kerkje is verkocht mede vanwege de hoge kosten. Begin oktober moet ik eruit zijn. Ik vertrek inderdaad met pijn in het hart, maar hoop dat het kerkje in elk geval weer een mooie, passende invulling krijgt. Want dat verdient dit prachtige gebouwtje."

Opening

Jetta Klijnsma, Commissaris van de Koning in Drenthe, verrichtte vrijdag onder grote belangstelling de opening van de expositie van Jan van Loon en Fleur Sille. De tentoonstelling is te bezoeken tot en met woensdag 4 september, van 13.00 tot 17.00 uur. Na 4 september zijn de werken in het kerkje nog te bekijken op vrijdag, zaterdag en zondag, van 13.00 tot 17.00 uur.